Kropka nad „i”

Tytuł notki mówi sam za siebie, życie jest nieprzewidywalne. Zwiedziłem sobie szpital jako pacjent (na szczęście była to krótka wizyta), teraz jestem na diecie i powoli przychodzę do siebie. Za kilka dni nie powinno być śladu o chorobie :)

Kiedyś było prosto, rozwód za zdradę, awantury, bicie a teraz W rzeszowskim sądzie toczyła się rozprawa, bo mąż miał już dość żony, która zmuszała go do słuchania Radia Maryja. Musiał też uczestniczyć w pielgrzymkach radia. Przyznam że też bym nie wytrzymał z taką żoną ;)Jak mówią same kobiety, najlepszym sposobem zatrzymania faceta w łóżku jest postawienie telewizora w sypialni albo wstawienie do niej konsoli Play Station. Ciekawe spostrzeżenie :D

Dopiero gdy śmierć zapuka do naszych lub najbliższych zastanawiamy się o kruchości życia. Jak zmarł mój Tatuś to przyszła refleksja...czym jest życie i po co właściwie jesteśmy na świecie skoro trzeba go opuścić. Hm...nie znam odpowiedzi na te pytania...zwyczajnie się żyje z myślą że kiedyś tam przyjdzie odejść. Ci z nas którzy są wierzący i wierzą że po życie ziemskim jest inne, lepsze życie powinni teoretycznie...się cieszyć że ktoś im bliski zmarł. Dlaczego jednak tak nie jest? Może jednak nikt tak naprawdę nie wierzy w życie po życiu albo jest to...siła przyzwyczajenia do drugiej osoby? tak właściwie to ta osoba która umiera ma już wszystko za sobą tzn. jest 'szczęśliwa' a ci co zostają na tym świecie przeżywają tragedie, smutek. Mówią że czas leczy rany, nie da się cały czas rozpamiętywać przyszłości...ktoś umiera a ktoś inny się rodzi. Karuzela życia toczy się dalej, nie ważne że ktoś tam umrze, nie ważne że ktoś tam się rodzi. Znaczymy tyle co dym na wietrze, dym rozwieje wiatr i ponownie zaświeci słońce życia.
Wszystkim którym ktoś umarł współczuje, ale niech pamiętają że zawsze jest ktoś kto wymaga naszej opieki i komu jesteśmy potrzebni na tym świecie.